O Rasie

Pochodzenie

Zdrowie

Żywienie

Psychika

 Szkolenie

Hodowla

Szczenięta

Pielęgnacja

Wystawy

Statystyka

Biblioteka

Ranking

Galeria

Kynologia

Prawo

Pobieralnia

S.O.S

Rozmaitości

Linkownia

 

Trudny wybór... dylematy przyszłego właściciela szczenięcia

Zazwyczaj decyzja o zakupie szczenięcia konkretnej rasy zapada po wcześniejszym kontakcie z jej przedstawicielami. Wiele posiadaczy CTR-ów jawnie przyznaje, że o zakupie szczenięcia tej rasy decydował przypadek. Zazwyczaj pierwszy kontakt z rasą miał miejsce na wystawie psów lub zwykłej ulicy. Duże, czarne, majestatyczne olbrzymy łatwo przykuwają wzrok. A kiedy w głowie zakiełkuje już ziarenko "chęci posiadania" właśnie takiego psa zaczyna się gorączkowe poszukiwanie hodowli. Co ciekawe część osób decydujących się na nabycie szczenięcia tej rasy posiada na jej temat tak minimalną wiedzę, że nie ma świadomości, iż to piękne rosłe cudo, by takim było, wymaga sporego nakładu pracy w postaci pielęgnacji i odpowiedniego strzyżenia. Napiszemy więcej, niektórym nawet wydaje się, że one po prostu takie się rodzą.... nie musimy chyba dodawać, jakie jest co poniektórych zdziwienie, kiedy okazuje się, że mała ośmiotygodniowa kulka niewiele przypomina dorosłego CTR-a. Poza tym wygląd to tylko jedna strona medalu... ważniejsze są przecież cechy charakteru, o których wiele osób myśli dopiero w drugiej kolejności.

Dla kogo Czarny Terier Rosyjski?

Po pierwsze, przyszły potencjalny właściciel czernysza powinien odpowiedzieć sobie na pytania:

- czy tak naprawdę potrzebny mu jest kontakt właśnie z czernyszem?

- czy chce i potrafi na co dzień porozumiewać się z psem?

- czy charakter i specyfika rasy naprawdę mu odpowiada?

- czy potrafi zająć się jego wychowaniem, pielęgnacją i może poświęcić wystarczająco dużo czasu na wspólne spacery i zabawy?

 

W tym wszystkim chodzi bowiem o nieodłączny kontakt z psem, a nie o samo posiadanie psa. Ponadto należy pamiętać o specyfice rasy i wynikających z tego zarówno plusach jak i minusach. Dlatego też warto udzielić odpowiedzi na kolejne pytania:

 

- czy jest w stanie zaakceptować kapiącą z brody wodę?

- czy jest w stanie pogodzić się z chrupiącym pod stopami piachem wnoszonym do domu na kudłatych łapach?

- czy będzie sumiennie psa czesał i nie dopuści do robienia się kołtunów i dredów?

- czy znajdzie czas i będzie posiadał wystarczające finanse, by regularnie psa strzyc?

 

Jeśli tak naprawdę decyzja o posiadaniu psa podjęta została pod wpływem impulsu, bo spotkany na wystawie się spodobał, ze względu na modę, by sprawić dzieciom przyjemność, to nabycie psa tej rasy będzie zwykłą nieodpowiedzialnością. Niestety, ofiary ludzkiej bezmyślności w krótkim czasie zmieniają domy, są oddawane - bo się znudziły, bo nie ma kto się nimi zająć, bo wymagają czesania, kąpania, strzyżenia, bo za duże wyrosły... Część z nich czeka smutny los, bo jak nie ma komu oddać, to zwyczajnie trafiają do schronisk, a tam cierpią bardzo, bo CTR-y nie potrafią radzić sobie ze stresem separacyjnym, który nieuchronnie czeka ich w miejscu kompletnie nieznanym w pełnej izolacji od bliskości ludzi. W takich warunkach szybko gasną... Jeszcze inne za ludzką głupotę i nieodpowiedzialność płacą najwyższą cenę, bo źle wychowane, sfrustrowane, pozbawione odpowiedniej socjalizacji, wykazujące agresję są... usypiane. Decyzja o posiadaniu przedstawiciela tej rasy musi być na spokojnie z całą rodziną dobrze przedyskutowana, a wszystkie za i przeciw rozpatrzone. Jeśli jesteście świadomi obowiązków i odpowiedzialności, jaka na Was spocznie, to możemy napisać, że CTR jest dla każdego, kto chce mieć prawdziwego wiernego przyjaciela i oddanego członka całej swojej rodziny.

Od czego powinna zacząć osoba zainteresowana nabyciem Czarnego Teriera Rosyjskiego?

Od zdobycia odpowiedniej wiedzy o rasie. Tak, zanim w domu pojawi się szczenię, trzeba odrobić lekcje i posiąść trochę wiedzy teoretycznej na jej temat. Im więcej będziecie wiedzieli o przyszłym psim domowniku, tym lepiej będzie Wam się razem żyło. Rozmowy z hodowcami, wizyty na wystawach, literatura, strony internetowe  i własna obserwacja tylko przyczynią się do zrozumienia psa i lepszej z nim komunikacji, o którą właśnie najbardziej chodzi. Wiele nieporozumień w relacjach człowiek - pies, a co się z tym wiąże, rozczarowań i psio ludzkich dramatów wynika właśnie z niewiedzy na temat specyfiki danej rasy, jej charakteru i potrzeb.

 

Wiele konfliktów i niepowodzeń, to wynik niekompetentnego wychowania i "wygórowanych" wymagań. Pamiętać należy również, że tylko poprzez zrozumienie specyfiki rasy i umiejętne wychowanie czernysza jesteście w stanie wydobyć z psa odpowiednie dla rasy cechy. Ale to nie zrobi się samo... Wychowanie wymaga wiedzy, odpowiedniego podejścia i czasu. Takie cechy, jak: odpowiednie podejście do psa, stanowczość, konsekwencja w działaniu oraz cierpliwość są w tym procesie niezbędne.  

 

W wychowaniu Waszego psa nie zastąpi Was, ani najlepszy treser, ani hodowca, ani ktokolwiek inny. Samo zauroczenie rasą to jeszcze nie powód, by decydować się na zakup szczeniaka. Każda rasa ma swoje plusy i minusy, każda też posiada swoje rasowe predyspozycje. Trudno zatem wyobrazić sobie stateczną i lekko już niedomagającą osiemdziesięcioletnią panią kąpiącą sześćdziesięciokilogramowego samca, czy czernysza w roli podwórkowego "stróża" przywiązanego łańcuchem do budy... Pośpiech jest najgorszym doradcą. Trzeba pamiętać, że szczenię nabywa się na kilkanaście lat wspólnej życiowej drogi... to nie samochód, który jak się Wam znudzi możecie sprzedać. Warto też zrobić istny "rachunek sumienia" i odpowiedzieć sobie na podstawowe pytania:

- ile osób liczy moja rodzina?

- czy w skład rodziny wchodzą małe dzieci i/lub osoby starsze?

- czy w rodzinie znajdują się osoby o specyficznych wymaganiach (schorzenia przewlekłe, alergie itp.)?

- czy ewentualne choroby członków rodziny nie będą przeszkodą uniemożliwiającą posiadanie psa?

- w jakim wieku są poszczególni członkowie rodziny?

- jeśli w domu są małe dzieci i/lub osoby starsze wymagające opieki, to czy jestem to w stanie pogodzić z posiadaniem psa?

- czy wszyscy członkowie aprobują pomysł powiększenia rodziny o psa?

- czy wśród członków rodziny są osoby, które nie lubią psów lub się ich z jakiś względów boją?

- czy to będzie pierwszy pies?

- czy już posiadam doświadczenie i wiem jak postępować z psami?

- czy jestem przygotowany na dzielenie domu/mieszkania z psem?

- czy jestem przygotowany na systematyczną pielęgnację?

- czy mam wystarczający zasób środków finansowych (odpowiednie żywienie, preparaty pielęgnujące, regularne strzyżenie kosztują!)?

- czy w domu są już inne zwierzęta?

- posiadam inne zwierzęta i czy dodatkowo pies nie będzie stanowił problemu?

- czego oczekuję od przedstawiciela tej rasy?

- ile czasu spędzam poza domem?

- kto będzie odpowiedzialny za sprawowanie opieki nad psem?

- czy inni członkowie rodziny będą mogli uczestniczyć w procesie wychowania i sprawowania opieki nad psem?

- jaki prowadzę tryb życia?

- ile czasu spędzam poza domem?

- na ile absorbuje mnie praca zawodowa?

 

Tylko spokojne i uczciwe zastanowienie się nad wszystkimi wyżej postawionymi pytaniami oraz udzielenie zadowalających odpowiedzi i porównanie ich z wymogami rasowymi pozwoli dokonać odpowiedniego wyboru, a w przyszłości uniknąć kłopotów i rozczarowań. Pamiętajcie: przede wszystkim charakter i wymagania pielęgnacyjne czernysza oraz Wasze własne w tym zakresie oczekiwania i możliwości są nadrzędne do wyglądu rasy. Zachęcamy do zapoznania się z artykułami poświęconymi psychice i zachowaniu CTR-ów. TUTAJ i TUTAJ.

Z rodowodem, czy bez?

To kolejna ważna kwestia, która przewija się praktycznie w każdej rozmowie. Wielu osobom rodowód psa kojarzy się z dodatkowymi obowiązkami np. prezentacją przymusową psa na wystawie, zakładaniem hodowli, czy posiadaniem szczeniąt.... niestety to bardzo błędne myślenie, które prowadzi często do zakupu psa bez udokumentowanego pochodzenia i tak naprawdę do nabywania przysłowiowego "kota w worku". Kupienie "rasowego" szczenięcia bez metryki nie daje wam żadnych gwarancji. Najczęściej wyrastają z nich psy daleko odbiegające od wyglądu i charakteru rasy. Nie macie żadnej wiedzy na temat jego pochodzenia, a więc nie wiecie jacy są rodzice, czy są zdrowi, zrównoważeni psychicznie, czy nie są nosicielami jakiś chorób i odchyleń, które wykluczyły je z hodowli. Jednym zdaniem podejmujecie wielkie ryzyko. Należy kategorycznie podkreślić, że rodowód to jest tylko i wyłącznie potwierdzenie pochodzenia psa, a więc jego przynależność rasowa jest udokumentowana i z pewnością w przyszłości wyrośnie z niej/niego przedstawiciel danej rasy, a nie coś przypominającego lub w gorszej wersji daleko odbiegającego od wyglądu i zachowania czernysza. Nie jesteście zobligowani, ani do wystawiania psa, ani tym bardziej do jego rozmnażania. Jeśli ktoś próbuje Wam sprzedać psa bez metryki i wmawia Wam, że pies jej nie ma właśnie tylko dlatego żebyście nie musieli go wystawiać itp. to najzwyczajniej świadczy to o jego  nieuczciwych zamiarach. Więcej o tej problematyce TUTAJ.

Szczenię, czy dorosły pies?

Wybór pomiędzy nabyciem szczenięcia, a dorosłego przedstawiciela rasy jest równie bardzo ważny. Każdy ma swoje plusy i minusy. Z pewnością kupując psa odchowanego pomijacie cały proces wprowadzania go w życie dorosłe. Ponadto widzicie jaki jest, jakie ma cechy eksterieru i charakteru. Z pewnością w przypadku planowania kariery wystawowej taki wybór jest jak najbardziej uzasadniony. Nabywacie niemal "gotowca" i można ruszyć na podbój ringów wystawowych. Z drugiej jednak strony należy pamiętać, że zakup dorosłego psa, to tak naprawdę zakup psa o już ukształtowanej przez kogoś psychice i czasami Wasze oczekiwania względem takiego psa mogą się zwyczajnie różnić od tych jakie miała osoba wychowująca psa. Rozpatrzenie za i przeciw jest szczególnie ważne w przypadku posiadania małych dzieci i/lub innych zwierząt. Jeśli pies był wychowywany w towarzystwie małych dzieci i innych zwierząt to problem praktycznie nie istnieje, ale jeśli nie, a Wy właśnie posiadacie małe dzieci, innego psa, kota lub jeszcze jakieś inne zwierzę, to co wtedy? Warto zastanowić się jak pies pozbawiony kontaktu z dziećmi lub innymi zwierzętami dorosły pies odnajdzie się w Waszej rodzinie? Jak Wasze dzieci lub inne zwierzęta odnajdą się w towarzystwie dorosłego psa? Uważamy, że w takiej sytuacji wprowadzenie dorosłego psa do rodziny z małymi dziećmi i/lub innymi zwierzętami wymaga stosownej wiedzy i nie zawsze kończy się sukcesem, dlatego też osoby z małym w tym temacie doświadczeniem, które posiadają rodzinę, małe dzieci, inne zwierzęta powinny zdecydować się na nabycie szczenięcia i wychować go od początku samemu. To czego nauczycie psa w ciągu pierwszych kilkunastu miesięcy życia, zaowocuje w przyszłości. Warto ten etap przejść razem.

Adopcja?

Często bywa tak, że psy z przyczyn losowych szukają nowego domu. Wiele razy czytamy rozpaczliwe apele o dom dla kilkuletnich zwierząt. Niektóre z nich muszą zmienić dom z przyczyn niezależnych od samego człowieka np. choroba, czy śmierć właściciela, które uniemożliwiają dalsze przebywanie razem. Niestety, zdarza się również tak, że niektóre najzwyczajniej się komuś znudziły, zostały porzucone, trafiły do schronisk lub pod opiekę różnych fundacji.... Mogą być wśród nich zarówno psy bez udokumentowanego pochodzenia w tzw. typie rasy, jak i zwierzęta jak najbardziej rasowe. Czy zatem warto dać takiemu psu szansę na normalny dom? Oczywiście odpowiedź brzmi: tak. Każde zwierzę zasługuje na to, by mieć swoją ludzką rodzinę. Należy jednak pamiętać, że pies adopcyjny powinien być odpowiednio dobrany do nowej rodziny. Same chęci tutaj nie wystarczą. Bardzo często historia takich psów nie jest znana, czasami są to psy po przejściach, "trudne" - wymagające odpowiedniego postępowania.

 

Jeśli pies ma trafić do Was bezpośrednio od poprzednich właścicieli, to jest to bardzo komfortowa sytuacja, bowiem jesteście w stanie dowiedzieć się na jego temat bardzo wiele: w jakiej rodzinie był wychowywany, jakie ma cechy charakteru, czy miał kontakt z dziećmi, innymi zwierzętami, co lubi, na co trzeba zwrócić szczególną uwagę, dlaczego musi zmienić dom itp. Uzyskując niezbędne informacje i wskazówki będziecie wiedzieć, czy możecie danemu psu zaoferować siebie i swój dom, czy też nie. Z pewnością proces adaptacyjny zarówno dla zwierzęcia, jak i dla Was powinien przebiec łagodniej. W wielu jednak przypadkach nie macie żadnej wiedzy o przejściach psa, jego wychowaniu, charakterze, relacjach na drodze człowiek - pies, przebytej traumie itp. Decyzja o przygarnięciu psa ze schroniska lub fundacji powinna być zatem kilkakrotnie przemyślana. Warto jest w miarę możliwości zebrać wszelkie dostępne informacje na temat przeszłości psa - chociażby okoliczności, w jakich trafił do azylu, fundacji lub gdzie został znaleziony, stanu fizycznego i psychicznego w jakim trafił do schroniska lub fundacji, jak się odnalazł w społeczności schroniskowej lub fundacyjnej, jakie są jego zachowania wobec ludzi i innych psów? Czy jest psem dominującym, nerwowym, szczekliwym, czy spokojnym? W miarę możliwości przed podjęciem ostatecznej decyzji warto podczas kilku wizyt w schronisku lub fundacji postarać się nawiązać z psem kontakt, chociażby zabierając go na krótkie spacery. Zobaczyć jak reaguje na dotyk, ludzki głos itp. Niektóre z psów po ciężkich traumatycznych przeżyciach mogą być bardzo nieufne w stosunku do ludzi i te będą wymagały wiele uwagi oraz doświadczenia ze strony przyszłego właściciela. Pochopna decyzja i zabranie ze schroniska lub fundacji psa pod wpływem emocji może się skończyć jeszcze szybszym jego powrotem do azylu lub fundacji z powodu niemożności przystosowania jego do warunków jakie możecie mu zaoferować.

Pies, czy suka?

Bardzo często dylemat polega na wyborze płci. Pies, bo unikamy problemu cieczek, no i bardziej okazały, a suczka, bo delikatniejsza i bardziej rodzinna... Pytanie stare jak świat i bardzo ważne, by móc dokonać odpowiedniego wyboru. Na początek należy zacząć od tego, czy w przyszłości macie zamiar realizować się w roli hodowcy. Jeśli tak, to wybór suki wydaje się właściwy, bowiem to właśnie na niej buduje się hodowlę. Oczywiście można zacząć i od samca, ale to dłuższa i bardziej skomplikowana droga. Łatwiej założyć własną hodowlę zaczynając od suki. Jeśli zaś przyszły CTR ma być tylko towarzyszem Waszego życia i nie macie określonych preferencji co do płci, to musicie zdać sobie sprawę z kilku istotnych rzeczy. Dymorfizm płciowy w razie musi być  zachowany. Samiec zawsze zgodnie ze standardem powinien być większy i masywniejszy od suki. Nie mniej jednak nie jest to regułą i zdarza się, że z pewnych linii i skojarzeń, to suki będą większe, niż samce... Dopóki jednak obie płcie mieszczą się w założeniach standardu (zachowują cechy zgodne ze wzorcem), to taka "anomalia" będzie tolerowana. Nie mniej jednak chcemy Wam uświadomić, że podejmowanie decyzji o zakupie psa, tylko dlatego, że "będzie większy" od suki, nie zawsze w praktyce się sprawdzi. Ponadto, niektóre samce dorastając i wchodząc w wiek dorosły mogą wykazywać się cechami samca Alfa, co oznacza, że mogą nie tolerować w swojej obecności innych samców (w zasadzie taką zależność zaobserwowaliśmy pośród psów kryjących i niejako rywalizujących o suki, które na pewnym etapie swojego życia nie akceptują innych samców w swoim stadzie). Zdarzyć się może, że w okresie cieczek samiec podążając za instynktem będzie próbował różnych metod, by dostać się do "atrakcyjnej panienki" - wtedy wołania jego pana mogą zdać się na nic. Suki zazwyczaj w swoim gronie świetnie się dogadują (ale uwaga i tu istnieją wyjątki), a i zapędów uciekinierskich raczej nie miewają. Wybór suczki to oczywiście sprawa cieczek, a co z tym idzie odpowiedzialności, by nie dopuścić do niechcianej ciąży i nieplanowanych szczeniąt. Jeśli nie planujecie kariery wystawowo - hodowlanej suki, to można zdecydować się na zabieg sterylizacji. Zresztą samca, którego nie macie w planach wprowadzać do hodowli też można poddać zabiegowi kastracji. Takie posunięcie powinno nieco utemperować jego charakter i uciąć zapędy uciekinierskie. Poza tym dla miłośników przydomowych ogródków dodamy jeszcze, że suki nie podniosą tylniej łapy, a co się z tym wiąże... krzewy i klomby w Waszym ogródku mogą czuć się bezpieczne. Co do cech charakteru tj. przywiązania do rodziny - nie zauważyliśmy istotnych różnic między płciami. W naszej rasie zarówno samiec, jak i suka wykazują w tym względzie podobne zachowania. Tak naprawdę wybór między płciami to sprawa indywidualnych upodobań.

Skąd wziąć szczenię?

Odpowiedź nasuwa się sama: od hodowcy zrzeszonego w ZKwP, u którego na świat przyszły szczenięta. Naturalnie tak jak różni są ludzie, tak i poziom hodowli bywa różny.

 

Warto zatem dokładnie przeanalizować wszystkie za i przeciw dotyczące kupna CTR-a z danej hodowli. Przydatne mogą być informacje dostępne na stronie internetowej hodowli. Warto zwrócić uwagę na staż hodowcy, ilość wyhodowanych miotów, osiągnięcia jego wychowanków. Ponadto należy zwrócić uwagę na podejście do psów, oferowane warunki chowu dorosłych i odchowu szczeniąt. Niezwykle cennym źródłem informacji mogą być osoby, które już posiadają CTR-a z hodowli, którą jesteście zainteresowani. Wskazana byłaby również wizyta w hodowli. Nie ma to jak porozmawiać bezpośrednią z hodowcą i przekonać się na własne oczy jak hodowla jest w rzeczywistości prowadzona.

 

Początkująca osoba, która nie ma doświadczenia z rasą, może tylko i wyłącznie liczyć na doświadczenie i pomoc hodowcy. Znalezienie prawdziwego pasjonata rasy na tym pierwszym etapie jest bardzo ważne. Prawdziwy hodowca, to przede wszystkim osoba kochająca swoją rasę, o której wie wszystko, no powiedzmy prawie wszystko. Takiemu hodowcy zależy na tym, aby jego szczenięta trafiły do dobrych właścicieli, Taki hodowca potrafi uczciwie i rzeczowo doradzić potencjalnemu nabywcy, czy pies danej rasy spełni jego oczekiwania, czy raczej należy poszukać innej rasy. Każdy szanujący się hodowca sprzedaje szczenięta tylko od siebie z domu i nie ma nic do ukrycia. Podczas wizyty w hodowli macie możliwość poznania matki szczeniąt, samych szczeniąt i warunków, w jakich się wychowują. Pamiętajcie, hodowcy z krwi i kości starają się trzymać w hodowli odpowiedni poziom. Dbają nie tylko o wysoki eksterier hodowanych przez siebie zwierząt, ale także przykładają dużą wagę do ich charakteru, temperamentu, pochodzenia i zdrowia. Interesują się losem swoich szczeniąt i w miarę swoich możliwości zawsze służą nabywcy radą oraz pomocą z zakresu odchowu, pielęgnacji, wychowania, wystawiania itd..... Linki do stron hodowli TUTAJ.

Hodowle i hodowcy... na co zwrócić szczególną uwagę?

Wstępnego wyboru zazwyczaj dokonuje się zbierając informacje o hodowli, jednak ostatecznym przypieczętowaniem słuszności decyzji powinna być wizyta w hodowli. Tylko tak poznacie hodowcę w jego "naturalnym środowisku", będziecie mogli poobserwować jego czworonożnych podopiecznych i sprawdzicie jakie w rzeczywistości panują w hodowli warunki. Oczywiście, czasami znaczne odległości uniemożliwiają osobistą wizytację w hodowli. Brak takiej weryfikacji nie przekreśla jednak możliwości nabycia szczenięcia z takiej hodowli, która przecież może być prowadzona na najwyższym poziome. W takiej sytuacji pozostaje podjęcie decyzji na podstawie zebranych informacji i opinii - o każdej hodowli bowiem krążą różne opowieści i każda ma wyrobią lepszą lub gorszą opinię. Zaznaczyć jednak chcielibyśmy, że jako nabywcy macie prawo w każdej chwili zmienić decyzję. Jeśli po przybyciu do hodowli coś Was zastanawia, warunki i kondycja szczeniąt wzbudzają niepokój, to lepiej zrezygnować na tym etapie, niż później ponosić konsekwencje - często przykre nie tylko dla Was, ale przede wszystkim dla szczenięcia. Jeszcze raz podkreślimy: szczenię należy nabywać tylko i wyłącznie z domu hodowcy. Absolutnie odradzamy nabywanie szczenięcia z różnych przypadkowych miejsc. Zgodnie z ustawą o ochronie zwierząt takie działania są zabronione, a hodowca ma obowiązek sprzedawać szczenięta w miejscu ich chowu. Jeśli ktoś proponuje nabycie szczenięcia poza miejscem jego chowu, to należy się zastanowić dlaczego tak mu na tym zależy i co się za tym kryje...

Jak dokonać właściwego wyboru?

No właśnie. Udzielenie odpowiedzi na to pytanie nie jest w cale takie łatwe. Osoby z dużym doświadczeniem potrafią dokonać właściwego wyboru, natomiast osoby początkujące w temacie powinny w tej kwestii zdać się na pomoc i rady hodowcy. Któż inny, jak nie hodowca, zna swoje szczenięta najlepiej. Dla laika w temacie kilkanaście biegających czarnych kulek będzie wyglądać jednakowo. W hodowli psa rasowego nie ma jednak monotonii. Zgodnie z założeniami wzorca każde szczenię dziedziczy cechy fizyczne i psychiczne typowe dla swojej rasy. Należy jednak pamiętać, że jednakowe to można nabyć tylko dwa telewizory reprezentujące tą samą markę i model. Każde szczenię to jednostka indywidualna odznaczająca się określonymi cechami charakteru, temperamentu i eksterieru. Nawet, jeśli na pierwszy rzut oka szczenięta wydają się identyczne, to w rzeczywistości tak nie jest. Czasami różnice są znaczne, a czasami ledwo wyrażone - jednak zawsze jakieś są. Warto pamiętać, że tak jak ważny jest eksterier, tak również istotne znaczenie ma charakter i temperament. Uważny hodowca potrafi wskazać, które szczenięta są zrównoważone, odważne, śmiałe, ciekawe świata i kontaktu z człowiekiem, ewentualnie niezależne i dominujące lub dla odmiany pozostające w cieniu przebojowego rodzeństwa, uległe, ciche, spokojne lub wręcz flegmatyczne. Każdy hodowca mający stały kontakt ze swoim szczeniętami potrafi odpowiednio dobrać szczenię do oczekiwań danego nabywcy. Podstawowy błąd popełniany przez nabywców, to ignorowanie rad hodowcy i nieodparta chęć nabycia pierwszego szczeniaka, który wpakuje się im na kolana. W głowie rodzi się myśl "on sam nas wybrał, to nie mamy innego wyboru i musimy go mieć". Oczywiście odpowiedzialny hodowca będzie starał się użyć odpowiednich argumentów, by odwieść napalonego interesanta od nabycia takiego malucha. W ostateczności - gdy ten się uprze - może odmówić sprzedaży, jeśli uzna, że nie jest to właściwy wybór. Tak, tak jak nabywcy mają prawo zrezygnować z zakupu malucha, tak też hodowca może odmówić sprzedania szczeniaka danemu nabywcy. Osoby bez doświadczenia zazwyczaj nie wiedzą, że pierwszy biegnie szczeniak najodważniejszy w miocie, przebojowy, pewny siebie i często wykazujący pewne cechy dominacji w stadzie. Takie szczenię potrzebuje odpowiedniego i doświadczonego właściciela, który będzie umiał je odpowiednio wychować i/lub w przyszłości prawidłowo spożytkować jego cechy charakteru. Nabycie szczenięcia mającego zadatki na psa dominującego i niezależnego nie jest najlepszym wyborem dla osób, które posiadają rodziny i małe dzieci.

 

Na wybór malucha należy zarezerwować sobie sporo czasu. Koniecznie szczenięta trzeba poobserwować w stadzie. Zobaczyć, jak typowane dla Was szczenię zachowuje się względem swojego rodzeństwa podczas zabawy czy w porze karmienia. Równie ważne jest  to jak reaguje na kontakt z człowiekiem. Jeśli to możliwe warto zabrać malucha na zewnątrz i poobserwować jak zachowuje się w środowisku naturalnym. Aby mieć większą pewność, co do przyszłych cech charakteru psa, można wspomóc się  testami predyspozycji psychicznych szczeniąt. Testów takich nie przeprowadza hodowca, ale osoba obca szczeniakom. Więcej o nich TUTAJ i TUTAJ. Zdrowy miot szczeniąt nie powinien wzbudzać żadnych wątpliwości; szczenięta powinny być żywotne, dobrze odkarmione, skore do zabaw, ciekawe świata i człowieka, czyste o lśniącej czarnej sierści, pozbawione wycieków z oczu czy nosa. Wartościowy miot to taki, w którym wszystkie szczenięta są wolne od wad dyskwalifikujących; są podobne do siebie - innymi słowy wyrównane (zbliżona masa ciała i wzrost, kolor szaty, budowa anatomiczna). Nie ma między nimi rażących różnic. Wady dyskwalifikujące określa STANDARD RASY

 

I jeszcze jedno: podczas wyboru szczeniaka nigdy nie należy kierować się zasadą, że urodzone jako pierwsze, czy też największe szczenię jest najlepsze z  miotu, a to ostatnie najgorsze. Takie stwierdzenia nie mają żadnego związku z późniejszym eksterierem charakterem czy też temperamentem psów. Wybierając szczenię z w miotu należy zwrócić uwagę na: charakter i zachowanie (wesoły, pogodny maluch bez reakcji lękowych); kolor oczu (powinny wybarwiać się na ciemno); w przypadku samców na obecność w mosznie jąder; jakość i kolor sierści (czarna, lśniąca z  już widocznym załamaniem); kolor nosa i pazurów (muszą być czarne); stan uzębienia i zgryz (zęby mleczne - zgryz nożycowy). Budowę i proporcje psa (oczywiście nie posiadając doświadczenia w tej kwestii należy zdać na wiedzę i rady hodowcy). Więcej o wyborze hodowli w oddzielnym artykule TUTAJ.

Redakcja Świata Czarnego Teriera

 

 

Copyright by Świat Czarnego Teriera. All Rights Reserved.

Kopiowanie ze strony zdjęć, grafiki, treści i innej zawartości Portalu Świata Czarnego Teriera, bez zgody właściciela jest zabronione.

Projekt i wykonanie Narodziny Gwiazdy

Stronę najlepiej oglądać w rozdzielczości 1024 x 768