O Rasie

Pochodzenie

Zdrowie

Żywienie

Psychika

 Szkolenie

Hodowla

Szczenięta

Pielęgnacja

Wystawy

Statystyka

Biblioteka

Ranking

Galeria

Kynologia

Prawo

Pobieralnia

S.O.S

Rozmaitości

Linkownia

 

Rola sznaucerów olbrzymów w kształtowaniu czarnego teriera rosyjskiego - linie męskie

 

Początki nowej rasy - Czarnego teriera rosyjskiego - sięgają lat 50-tych ubiegłego stulecia. Urodzony w 1947 roku sznaucer olbrzym o imieniu ROY (o: Zorab, m: Ledi) dał z różnymi sukami wywodzącymi się ze wszystkich grup wyjściowych liczne potomstwo. W dalszej hodowli wykorzystano różne techniki kojarzenia par w bliższym i dalszym pokrewieństwie, co sprawiło, że Roy stał się ważnym reproduktorem w dziejach kreowania nowej rasy i de facto jej protoplastą.

 

W hodowli psa rasowego istnieją jednak takie pojęcia, jak linie hodowlane i linie genealogiczne. Bardzo często określenia te są mylone, a sformułowanie "linia hodowlana" nadużywane. A jak powstaje linia? Wybrany założyciel linii kojarzony jest z wieloma sukami z nim nie spokrewnionymi w celu namnożenia jego genów w populacji. W drugim etapie tak uzyskane potomstwo kojarzy się w pokrewieństwie, by geny założyciela linii zebrać u następnej generacji w formie par homozygotycznych. Zastosowana następnie selekcja pozwala pozostawić do reprodukcji tylko takie samce, które zawierają w swym genotypie znaczną kumulację genów założyciela linii, w postaci par genów dominujących. Gwarantuje to wierne przekazywanie potomstwu wysokiego poziomu cech użytkowych (tzw. prepotencja indywidualna). Wybitni męscy potomkowie z takiej linii są następnie kontynuatorami istniejącej linii hodowlanej lub założycielami następnej. Zatem sytuacja związana z ww. Royem, jest jak najbardziej klasycznym przykładem wyprowadzenia linii hodowlanej od niego samego i tu się spierać nie będziemy, bo śledząc rodowody wywodzących się od Roya bez problemu do niego dojdziemy.

 

Dla odmiany linia genealogiczna, która nie jest terminem typowym dla zootechniki, charakteryzuje się tym, że jest jedynie zestawieniem osobników danej płci według kolejnych pokoleń potomnych. W ten sposób tworzą się linie męskie (syn, ojciec, dziadek itd.) lub linie żeńskie (wnuczka, córka, babka itd.). Linię genealogiczną często też charakteryzuje duże zróżnicowanie genetyczne osobników następujących po sobie kolejnych pokoleń, bo kojarzenia krewniacze nie muszą w rodowodzie danego osobnika występować. Istnieje zatem zasadnicza różnica między pojęciami: osobnik z linii hodowlanej, a osobnik-produkt hodowli na linię. Osobnik-produkt hodowli na linię, będąc również spokrewniony z przodkiem nazywanym założycielem linii hodowlanej, zawsze jest w jakimś stopniu homozygotą. Wynika to stąd, że w jego rodowodzie wspólny przodek powtarza się więcej razy, niż każdy inny przodek. Dla odmiany osobnik z linii hodowlanej, będąc spokrewniony w określonym stopniu z przodkiem, po którym pochodzi grupa zwierząt tworząca linię hodowlaną, może być heterozygotyczny.

 

W trakcie tworzenia i udoskonalania naszej rasy zdecydowano o kilkukrotnych wlewkach krwi sznaucerów olbrzymów niespokrewnionych z Royem tj. importowanych z byłego NRD - urodzonych dnia 6 lutego 1960 roku braci: DASSO i DIETERA von Dranhenschlucht (o: Ajax vom Kliatal, m: Azra vom Notr-Dam); urodzonego dnia 1 stycznia 1970 roku AKBARA vom Raaksee's (o: Exo vom Roseggerhaus, m: Britta vom Haus Bröcker); ur. w 1975 roku GAYNERA vom Virker Park (o: Artus vom Sachsenring, m: Hella von der Wallwitzburg) i ur. w byłym ZSRR dnia 1 maja 1982 YAGUARA (o: Kris vom Rortraykh - import m: Ugra Zhulyen - suka hodowli ZSRR). W ten sposób samce te dając potomstwo z różnymi sukami stały się założycielami kolejnych linii równoległych. W zależności od tego, czy były prowadzone krycia w pokrewieństwie na nich, czy też nie, możemy mówić o liniach hodowlanych lub liniach genealogicznych wywodzących się od tych samców.

 

W niniejszym artykule dążę do linii genealogicznych - męskich - wyprowadzonych w naszej rasie w trakcie procesu jej tworzenia i kształtowania, od tych właśnie samców, które zostały użyte w procesie doskonalenia rasy. O tym nigdzie szerzej nie przeczytacie, a i na opublikowanych wykresach drzew genealogicznych wyprowadzonych linii męskich od tych samców też nie znajdziecie... Jednak w tym artykule wykażę ich istnieje i udowodnię, że pomijanie ich w historii rozwoju naszej rasy jest nieuzasadnione względem ich potomków, bo w rodowodach współczesnych czernyszy ich nie brakuje.

 

Zacznijmy od urodzonych w 1960 roku braci DASSO i DIETERA von Dranhenschlucht (o: Ajax vom Kliatal, m: Azra vom Notr-Dam), po których geny sięgnięto najwcześniej. Nadmienię, iż DASSO był maści czarnej, zaś DITTER był maści "pieprz z solą" i na dokładkę był jednostronnym wnętrem. Obydwaj byli kojarzeni z różnymi sukami, ale z zachowanej dokumentacji wynika, że do dalszej hodowli weszły tylko córki DITTERA, zaś od DASSO zarówno córki, jak i jego synowie. Interesują nas linie męskie, dlatego też na DASSO się skupimy. Od AKBARA vom Raaksee's do dalszej hodowli weszły tylko suki i z tego względu w tym opracowaniu zostanie on pominięty. Od GAYNERA vom Virker Park i YAGUARA do dalszej hodowli zostały wykorzystane zarówno ich córki, jak i synowie, zatem w niniejszym artykule omówię wywiedzione od nich linie męskie.

 

DASSO von Dranhenschlucht

     

 

 

 

Dasso v. Dranhenschlucht

 

 

Reks ur. w 1965

(o: Dasso v. Dranhenschlucht - sznaucer x Gloriya)

 

Dzhaga ur. w 1965

(o: Dasso v. Dranhenschlucht - sznaucer x Berta)

     

Z różnych skojarzeń w rezultacie uzyskano m.in. REKSA (m: Gloriya) i TERRIEGO (m: Aida) - od Reksa do dalszej hodowli weszła tylko jedna suka, zaś o potomstwie Terriego nic nam nie wiadomo. Kolejny syn DASSO - tj. ur. w 1966 roku TSEZAR (m: Teya) pozostawił po sobie synów oraz córki. Niestety, tu też żaden z nich nie wszedł do dalszej hodowli. Wydawać, by się mogło, że linia DASSO nie będzie kontynuowana z linii męskiej, ale sytuację "ratuje" ur. w 1965 roku DZHAGA (m: Berta), który m.in. ze skojarzenia z Yuttą pozostawił po sobie ur. 1970 roku samca URCHANA, a ten za sprawą swojego syna ur. w 1976 NEMFREDA (m: Kora) sprawił, że linia DASSO ma dalszą kontynuację. Od URCHANA do hodowli weszli m.in. ur. w 1979 roku SID (m: Charita) oraz ur. w 1981 roku bracia: EROFEY i EZUR (m: Unita). Przy czym linia męska kontynuowana jest poprzez SIDA i EZURA.

   

Sid ur. w 1979

(o: Nemfred, m: Charita)

Ezur ur. w 1981

(o: Nemfred, m: Unita)

 

 

Mimo iż SID pozostawił po sobie co najmniej 6 miotów, to do dalszej hodowli weszło sporo jego córek i tylko jeden jego syn ur. w 1985 roku MER (m: Rona), który dał potomków linii męskiej. Niestety, o dalszym losie tych samców nic nam nie wiadomo, bo z zachowanej dokumentacji wynika, że brak jest potomków, i od tej strony linia męska w pierwszej połowie lat 90-tych XX wieku wygasa.

     
   
 

Mer ur. w 1985

(o: Sid, m: Rona)

 
     

Nieco więcej szczęścia miała linia prowadzona od EZURA. Od tego samca uzyskano co najmniej 6 miotów, a czterej jego synowie tj. ur. w 1984 roku KAYSAN (m: Drada); ur. w 1985 roku ORFEY (m: Astra) i ur. w 1986 roku bracia MARKIZ i MIREY (m: Biya) weszli do dalszej hodowli budując produktywne linie. W tym miejscu należy zaznaczyć, że linia męska prowadzona od braci MARKIZA i MIREYA wygasła stosunkowo najszybciej.

 

Mirey ur. w 1986

(o: Ezur, m: Biya)

Markiz ur. w 1986

(o: Ezur, m: Biya)

   

MIREY pozostawił po sobie kilkunastu synów, którzy nie przedłużyli linii męskiej i na początku lat 90-tych XX wieku przestała ona istnieć. Od MARKIZA również uzyskano męskich potomków, ale oprócz ur. w 1991 roku ZHANDARMA (m: Dzherri) i ur. w tym samym roku INGRAF-MARKIZA (m: Vayga-Granvik) do dalszej hodowli z linii męskiej nic nie weszło. Od ZHANDARMA linia męska skończyła się na wnukach MARKIZA tj. ur. w 1999 roku IGIRZE i IZARZE (o: Brus Li, m: Velta Zherman), zaś od INGAR-MARKIZA, poprzez ur. w 1994 roku ER RALF DEVISA (m: Doroti-Mavra) linia męska kontynuowana była dalej na Ukrainie przez jego syna ur. w 1996 roku FENISTA YASNIYEGO SOKOLA RUSSKIY ZVER i skończyła się na polskich wnukach FENISTA YASNIYEGO SOKOLA RUSSKIY ZVER ur. w roku 2005 w hodowli "Adekatos". Przeglądając stare rodowody zauważymy, że najprężniej rozwinęły się linie prowadzone przez ORFEYA i KAYSANA.

   

Kaysan ur. w 1984

(o: Ezur, m: Drada)

Orfey ur. w 1985

(o: Ezur, m: Astra)

   

Z całej gromadki dzieci KAYSANA linię męską kontynuował tylko jeden samiec, ale za to jaki... ur. w 1987 roku ZLAT (m: Bretta) i  jego potomkowie szczególnie są znani w Sankt Petersburgu, skąd ta linia bierze swój początek. ZLAT pozostawił po sobie gromadkę udanych dzieci, ale dopiero w skojarzeniu z Daną Lugre dał w 1990 roku samca DANA ZOLTANA VELKIEGO, który zapewnił przetrwanie linii. DAN ZOLTAN VELKI to jeden z najbardziej znanych przedstawicieli rasy w Sankt Petersburgu, który został pierwszym Championem Rosji na terenie Sankt Petersburga. Jego wyjątkowość podkreśla również fakt, że jest on przedstawicielem linii:

ZLAT—>KAYSAN—>EZUR, która to i swój początek wzięła właśnie w tym mieście.

   

Dan Zoltan Velki ur. w 1990

(o: Zlat, m: Dana Lugre)

Yul Dey Nord ur. w 1993

(o: Dan Zoltan Velki, m:Deyka Sher)

Vikont Karro Nord ur. w 1993

(o: Dan Zoltan Velki, m: Cona el Kara Lekar)

   

DAN ZOLTAN VELKI w kilkunastu miotach dał bardzo udane potomstwo, a wśród jego dzieci są m.in. Interchampiony, Championy Rosji, Klubu NKP i wielu innych krajów. Jego dzieci i wnuki, oprócz wsparcia hodowli w Sankt Petersburgu (głównie z przedrostkiem Nord, iz Rayviola Nord oraz Nord Pride i Russian Guard), znane są również w Moskwie (hodowla Malahovskiy i Vladobor), Estonii (hodowla Brenda's), Finlandii (hodowla Zornoi) i Polsce (hodowla van Dog Polonica FCI). Powróćmy do linii męskich. Z jego synów na uwagę zasługują ur. w 1993 roku od dwóch różnych matek: YUL DEY NORD (m: Deyka Sher) i VIKONT KARRO NORD (m: Cona el Kara Lekar). Kontynuacja linii od YUL DEY NORDA kończy się w 1996 roku na jego dzieciach otrzymanych w skojarzeniu z suką Deyka Sher. Od VIKONTA KARRO NORD linia nadal istnieje, ale w Finlandii i.... uwaga - w Australii, poprzez jego syna sprzedanego do Finlandii - ur. w 1989 roku - GRANTA (m: Ayra). Samiec ten był szeroko wykorzystany w hodowli fińskiej i dał szczenięta m.in. w takich hodowlach jak: Zornoi, Zar's Aleksej i Mardenas. Dzięki wspólnym staraniom hodowli Zornoi z Finlandii i R&M Maruff oraz D&R Sweeney z Australii, po spełnieniu wszelkich formalności, zwierzęta wyhodowane w hodowli Zornoi, w tym suka pokryta właśnie GRANATEM, zostały wysłane do Australii, gdzie pod przydomkiem Yarrawon w 2003 roku urodził się miot ze skojarzenia: GRANAT x Zornoi LEONORA, a linia męska poprzez Yarrwaron ARKO trwa do czasów obecnych.

 

ORFEY, podobnie jak KAYSAN, zostawił po sobie z kilkunastu miotów bardzo udane potomstwo Do dalszej hodowli w linii męskiej weszli: ur. w 1990 roku VAYS OBI (m: Biya); LUTSYI (m: Loris Layk); VOLAND CHINAG (m: Tina) i OSKAR S YAIKA (m: Olva); ur. w 1991 roku miotowi bracia: GRASS-FIREYT, GREM-FIREYT i GERMES-FIREYT (m: Dimona); ur. w 1991 roku bracia miotowi: BEVERLI BOY, BILL BONS, BODOHAN i BARBET BRYUS iz Rayvola Nord (m: Sherli-Sid); ur. w 1991 roku DAN GRUM (m: Dan Ayka). Od VOLAND CHINAGA, OSKAR S YAIKA, BILL BONSA, BARBET BRYUSA i BODOHANA iz Rayvola Nord oraz DANA GRUNA kontynuacji linii od strony męskiej nie było. Podobnie sprawa się przedstawia z VAYSEM OBI oraz z braćmi: GRASS-FIREYT, GREM-FIREYT i GERMES-FIREYT oraz LUTSYIEM, bowiem linia kończy się zaledwie na ich synach, którzy do dalszej hodowli nie weszli (lata 1994 - 1998). Pozostał nam zinbredowany w stopniu: 3:4; na Nemfreda: BEVERLI BOY iz Rayvola Nord, który to poprzez swoich synów tj. ur. w 1994 roku YAROMIRA SENDI NORD (m: Sendi Kay), EROFEYA-VAK-NORD (m: Vaksa-Kent-Nord) i ur. w 1997 roku na Białorusi ATASA BRATVĘ CHERNIY PLUT (m: Irvita Cherniy Plut) zapewnił kontynuację linii od strony męskiej.

 

Potomkowie w linii męskiej YAROMIRA SENDI NORD tzn. jego wnukowie (np. ULAN LORD GOLDEN iz Grada Petrova czy DOBRYNJA) i prawnukowie (np. SHIKO czy LUKSOR iz Grada Petrova) figurują w rodowodach zwierząt wyhodowanych w Sankt Petersburgu głównie w hodowli "iz Grada Petrova", a linia ma swoją współczesną kontynuację.

   

Beverli Boy iz Rayviola Nord ur. w 1991

(o: Orfey, m: Sherli-Sid)

Yaromir Sendi Nord ur. w 1994

(o: Beverli Boy iz Rayviola Nord, m: Sendi Kay)

Erofey Vak Nord ur. w 1994

(o: Beverli Boy iz Rayvola Nord, m: Vaksa-Kent-Nord)

   

 

GAYNER vom Virker Park

GAYNER vom Virker Park był jednym z kilku egzemplarzy rasy sznaucer olbrzym, które zostały sprowadzone w połowie lat 70-tych XX wieku do ZSRR (przebywał w Moskwie) z NRD. Jak donoszą źródła, w skojarzeniach z sukami sznaucera olbrzymiego dał liczne potomstwo, które nie było pozbawione wad. Głównie zdarzały się: złe zgryzy, braki w zębach i wnętry. Do hodowli naszej rasy został wprowadzony pod koniec lat 70-tych XX wieku. Z zachowanej dokumentacji wynika, że do dalszej hodowli wszedł jego syn ur. w 1979 roku GREY (m: Rada). O potomstwie GREYA niewiele wiadomo, jednak wśród jego synów był jeden samiec, który odegrał znaczącą rolę w kształtowaniu dalszego pogłowia rasy w dawnej Czechosłowacji i we Włoszech. O kim mowa? O urodzonym w 1981 roku VOJTKU DZSEK LUKU (m: Shel Biruta), który jako pierwszy przedstawiciel rasy trafił z ZSRR na Węgry i został zarejestrowany w miejscowej Księdze Rodowodowej z nr 1. W roku 1986 w hodowli doktora Laszlo - "Tajgagyöngye", ze skojarzenia VOJTKA DZSEK LUT i TAIGI DZSULI na świat przychodzi pierwszy miot czarnych terierów na Węgrzech. Rok wcześniej pionierski miot czernyszy przyszedł na świat także w Czechosłowacji w hodowli "z Ro Da Gu" stanowiącej własność R. Guziura. Dla swojej suki importowanej z terenów ZSRR - BAJKI - wybrał on na ojca szczeniąt właśnie VOJTKA DZSEK LUTA.

 

Sam VOJTEK DZSEK LUT pozostawił po sobie dużo dobrej jakości potomstwa, zarówno na Węgrzech, jak i stopniowo w innych krajach (m.in. w dawnej Czechosłowacji). Wśród jego dzieci są Interchampiony, Championy wielu krajów oraz Zwyciężczyni Świata z 1990 roku. Jego wnuki trafiły do Włoch, Czech, na Słowację i do Polski, gdzie wniosły znaczący wkład w rozwój hodowli CTR-a. Z linii męskiej do hodowli wszedł jego syn ur. w 1985 roku w Czechosłowacji AMUR z Ro-Da-Gu (m: Bajka). Amur został wykorzystany głównie w hodowli czeskiej "Nocni Boure", gdzie dał udane potomstwo z importowaną z ZSRR suką Dolly. Do dalszej hodowli weszły głównie jego córki. Od strony synów hodowla była jeszcze kontynuowana poprzez jego synów: ur. w 1989 roku ARGO Nocni Boure (importowany do Polski) i ur. w 1991 roku AJAXA Ruzowa Cesta (m: Dzoja) - na Słowacji. Niestety linia męska kończy się wraz z 1994 rokiem.

 

YAGUAR

YAGUAR (o: Kris vom Rortraykh - import m: Ugra Zhulyen - suka hodowli ZSRR). To ostatni sznaucer olbrzym, którego krew dolano do puli naszej rasy w połowie lat 80-tych XX wieku. YAGUAR był samcem urodzonym już w ZSRR ze skojarzenia doskonałego importowanego samca z NRD z jedną z wiodących suk urodzony na terenie ZSRR. Z dokumentacji wiemy, że do hodowli weszli dwaj synowie YAGUARA tj. ur. w 1984 roku bracia: KONSUL i ZEMAN (m: Linda). Przy czym od ZEMANA wykorzystano dalej w hodowli suki, a od KONSULA i suki i samce. Niestety synowie KONSULA nie przedłużyli linii męskiej i kończy się ona na 1987 roku.

 

 

Jak widać z powyższego opracowania, największy wkład w doskonalenie rasy od strony linii męskich, oprócz sztandarowego ROYA, wniósł również DASSO von Dranhenschlucht. Potomków DASSO obecnie można spotkać niemal w każdej stronie globu ziemskiego, ale naturalnie najwięcej w Sankt Petersburgu i okolicach, gdzie większość linii męskich wywiedzionych od niego wzięła swój początek.

 

Katarzyna Sokólska

 

*zdjęcia pochodzą z bazy BRT Info

 

 

Copyright by Świat Czarnego Teriera. All Rights Reserved.

Kopiowanie ze strony zdjęć, grafiki, treści i innej zawartości Portalu Świata Czarnego Teriera, bez zgody właściciela jest zabronione.

Projekt i wykonanie Narodziny Gwiazdy

Stronę najlepiej oglądać w rozdzielczości 1024 x 768